بی مقدمه
خوبی به هیچ کس و هیچ بنی بشری نیومده ! وقتی اینجا هر کسی دمبال اینه که بار خودشو ببنده و گلیم خودش رو از تو آب بکشه بیرون . سنگهای نا همگونش رو مثل احمق ها روی هم بچینه ... پس دل به چی و به کی ، می شه خوش کرد ؟؟
اینجا وقتی پشت سرت رو نگاه میکنی یه مشت درب و داغون و عوضی رو می بینی که همه تو صف ایستادن و منتظرن تا دلا بشی و همه یکی یکی سوارت بشن . براشون مهم نیست چقدر ظرفیت داری و کمرت چقدر میتونه تاب بیاره . اونها یکی یکی و بی خیال ، گفتم ، مثل احمق هایی که حس نابقگی داره خفشون میکنه ... میان و می پرن بالا ! داری له میشی ، داری زانو میزنی ... هن و هن و خس و خس تو گلوت ، گوش عالم و آدم رو پاره می کنه اما اونها انگار کرن ، و نمی شنون ! هیچ کس به اینکه تو چه بلایی سرت میاد و بعدش چه اتفاقی ممکنه بی افته فکر نمیکنه . هدف فقط سوار شدن و بالا رفتن از توست ... ! کاش هیچ وقت دلا نمیشدی ! کاش کرنش نشون نمی دادی ! کاش برمی گشتی و همون وقت چشم هاتو می بستی و هر چی از دهنت بیرون می اومد رو نثارشون میکردی ! کاش تو صورت دونه دونشون تف میانداختی و بهشون می گفتی لعنتیا برین گمشین ُ برین گمشین کثافتها ... کثافتها !!!
خسته ای ، دلت مثل کمرت شکسته ! با این دل و کمر شکسته دیگه نمیشه ادامه داد و اونها همین رو می خوان می خوان لهت کنن . می خوان بزارنت کنار می خوان خفت کنن تو ای رو که می بینی و می شنوی و می فهمی و تو براشون خطرناکی ... !!!
اما من تن به حقارت نمیدم من اما می خوام بمونم و باشم و جلوشون بایستم و بگم گمشین کثافتا گمشین احمقها ی لجن هستم چون می خیزم چون می ایستم چون می بینم و می شنوم ... !
کاش این مردم دانه های دلشان پیدا بود !